http://www.myfavouriteshoes.net/content/view/71/52/
juni 2007 - Hester werd ongeveer veertig jaar geleden geboren in design stad Eindhoven.
Hester kreeg van huis uit een gevoel voor design mee.
Toen Hester op de lagere school zat en haar moeder thuis kwam met een paar schoenen van de bekende ontwerper Jan Jansen werd de liefde voor schoenen bij Hester geboren.
Tijdens haar pubertijd vierde de punk en newwave trends hun hoogtijdagen en liep ze met haar hanenkam strak in de lak door haar geboortestad.
In die tijd groeide bij haar het besef hoezeer anti-mode of underground nieuwe trends veroorzaakt. Dit verdiepte haar belangstelling voor mode als beroepsrichting. Opeens wist zij wat ze wilde worden, mode ontwerpster.
Inmiddels overtuigt van haar kunnen deed Hester toelatingsexamen in Den Bosch maar werd niet toegelaten omdat haar map bij de presentatie vooral rommelige schetsen bevatte. Tot overmaat van ramp bleek ze ook per ongeluk een slipje in de map gepakt te hebben.
Een poging volgde om toegelaten te worden tot de best bekend staande opleiding in Nederland op modegebied, de academie in Arnhem. Dit keer wel beter voorbereid.
Met foto’s van haar kledingideeën, ontwerpen en schetsen keurig in passe-partouts. Hester was een van de uitverkorenen van de meer dan 300 aanmeldingen.
Al tijdens de eerste modeshow aldaar in 1984, viel haar oog op een paar prachtige Lola Pagola schoenen. Haar liefde voor schoenen werd weer aangewakkerd. Al gauw kwam ze tot de realisatie dat een overstap naar de afdeling Industriële Vormgeving nodig was om zich met het ontwerpen van schoenen bezig te houden.
Tegelijk met de opleiding in Arnhem besloot ze haar vakkennis te vergroten door één dag in de week de MTS-schoentechniek in Nieuwengein. (www.svgb.nl) te volgen.
Hier leerde ze de meer technische aspecten van het schoenmaken zoals patroontekenen, leesten maken, onderwerkenbouw en machinekennis.
Deze kennis is vooral belangrijk geworden, nu ze haar eigen merk op de markt heeft gebracht.
Een onderdeel van haar opleiding was stage lopen. Bij Cinderella kreeg zij de kans om één van haar schoenontwerpen, Amadillo, te laten produceren in Italië.
Later was dit ontwerp, maar dan een beetje anders, terug te zien bij Panara en Van Dalen. Hester bleek in staat een commercieel ontwerp te maken.
Pas na haar opleiding, in 1992, kwam haar Yamamotor collectie uit. Deze collectie was een onderzoek naar de theorie dat modetrends opeenvolgend en herhalend zijn. Volgens dit uitgangspunt herhaalt een trend zich in het klein om de 7 jaar en vervolgens in groter verband om de 21 jaar.
Om in haar eigen levensonderhoud te kunnen voorzien had zij geen keus dan te gaan werken in de schoenenindustrie.
De op motorlaarzen gebaseerde Yamamotor collectie werd door Sasha in productie genomen en zo kwam Hester in contact met andere bedrijven zoals Trend Design, Bad Boys, Salty Dog en Dr. Martens.
Hiermee begon het tekenen van collecties. Eerst als freelancer en later in vaste dienst.
Een andere toonaangevende schoenwinkel, Shoebaloo, vroeg haar een erotische schoenen collectie te ontwerpen. Zij zochten naar iets modern en van goede kwaliteit.
De collectie werd vernoemd naar de beroemde cult- & bondage pin-up, Betty Page. De schoenen hadden een hoge paalhak en sm-details, zoals een mini cock ringetje. De sandalen waren gemaakt van een hondentuigje met vilten binnenvoering, compleet met ringetje om een hondenriempje aan vast te kunnen maken.
Nog een erotisch aspect was de rode binnenvoering. Iets wat niet eerder was gedaan omdat voering af kan geven aan de voet of kous. Weer werd door Hester een trend gezet en al ras kwamen grote schoenmerken als Hugo Boss en Paul Smith ook met een rode voering in hun schoenen.
Een nog grote doorbraak voor Hester kwam in 1997 met het op de markt brengen van MAG schoenen. (zie afbeelding)
De lijst met bekende merken waar Hester voor werkte werd langer en langer.
Haar CV werd in de loop der jaren indrukwekkender en tussendoor gooide ze er nog een studiejaar Fashion Management tegenaan. Bovendien ontwikkelde Hester nieuwe technieken voor schoeisel gebaseerd op traditionele werkwijzen.
Daarnaast maakte ze diverse productiereizen naar Spanje en Italië en Portugal.
Voor de leken onder ons natuurlijk niet direct herkenbaar, drukte Hester in de daaropvolgende jaren haar stempel op collecties van oa. Adams Boots, Marlboro Classics en Mag, Jimmy Joy, Wrangler Footwear, Mexx, Le Coq Sportiv en Bristol.
In 2004 besloot zij, na 14 jaar in de schoenenindustrie voor anderen gewerkt te hebben, eindelijk werk te maken van haar merk. Hester nam een sabbatical jaar om alles goed op een rijtje te zetten.
Samen met vrienden uit de schoenwereld vormt ze nu een coöperatie en hoopt ze met haar sterke Nederlandse design de wereld te gaan veroveren. Onlangs heeft ze aanstormend talent Roswitha van Rijn aangenomen om haar team te komen versterken.
Daarnaast blijft ze werkzaam voor anderen maar dan vooral op het gebied van design en ontwikkelen van seizoenscollecties. Wat voor haar, naast het voeren van haar eigen lijn, als trendzetter erg leuk blijft om te doen.
Meer schoenen van Hester kun je bekijken op haar eigen website
juni 2008 - Vandaag kregen we deze zomerse vraag binnen:
nog een aantal wedges laten zien die ik online kan bestellen, bestaan ze ook in lagere versies (op de hele hoge kan ik niet zo lang lopen) en welke outfit kan ik erbij dragen (kan ik ze bij een jurkje aandoen of is dat een beetje teveel van het goede)? 
Ik vind het zonde om ze te verbergen onder een broek.
